Zbirka ikona Sekulić: Najdragocenija kolekcija ikona na teritoriji Srbije!

0
205

Strastveni ljubitelji umetnosti i kolekcionari, arhitekta Milan Sekulić (1895-1970) i supruga Pava zaveštali su 1970. godine gradu Beogradu zbirku ikona koja predstavlja najveću kolekciju ove vrste u Srbiji. Danas je vlasništvo Muzeja grada Beograda, a smeštena je u autentični enterijer porodičnog stana Sekulić u centru prestonice (Uzun Mirkova 5), u zgradu koju je lično arhitekta projektovao.

Pored ikona, porodica Sekulić je gradu zaveštala i nekolicinu dela iz domena primenjene umetnosti, prvenstveno ručno izrađen nameštaj koji su sami vlasnici projektovali.

Ruska soba

Najimpresivnija prostorija je takozvana Ruska soba koja je bila dekorisana u skladu sa tradicionalnim ruskim enterijerima. Masivni trpezarijski sto, tri naslonjače i polica izrađeni su od čiste hrastovine. Plafon obložen hrastovim gredama krasi luster od bakra koji je dizajnirao arhitekta Dragiša Brašovan. Većina ikona Ruske sobe nastala je u periodu između 18. i 20. veka, a najimpresivniji primer je ikona Svetog Đorđa iz 1923. godine. Delo je Leonida Brailovskog, arhitekte i glavnog slikara Narodnog pozorišta u Beogradu. Ikona je bila lični umetnikov dar porodici Sekulić, poklonjena u čast njihove krsne slave.

Pročitajte i  Običaji na Đurđic: Da vas ne bije maler tokom cele godine jednu stvar nikako ne smete da prekršite!

Trpezarija se posebno ističe po luksuznom nameštaju kompanije „Bernard Ludvug“ iz Beča, izrađenom u skladu sa britanskim enterijerima prve polovine 18. veka.
Ikone koje su glavno obeležje zbirke Sekulić, nastale su u periodu od 15. do 20. veka na prostoru bivše Jugoslavije, Grčke, Italije i Rusije. Među njima dominiraju predstave Bogorodice sa Hristom, a najznačajniji segment predstavljaju grčka ostvarenja koja svedoče o razvoju ikonopisa u post-vizantijskoj epohi.

Najstarija ikona u kolekciji je ikona Svete Trojice u domu Avrama i Sare (biblijske ličnosti Starog zaveta). Harmonija, jednostavnost kompozicije, vitke figure i elegantni pokreti upućuju na ikonopis kasnog 14. i početka 15. veka.


Jedan od najlepših primera iz kolekcije Sekulić je ikona Bogorodice sa Hristom na zlatnoj pozadini. Nežnost i prisnost majke i deteta, kao i geometrijski motivi na nimbusu (oreolu) Bogorodice, pripadaju vizantijskoj umetnosti iz doba Paleologa koja je izvršila veliki uticaj na kritsku umetnost 15. veka.

Pročitajte i  Pravoslavni ne veruju u vračare: Čiste reči starca Pajsija odvratiće vas od posete đavoljim slugama
Ikona Bogorodice

Među ikonama kritske škole posebno mesto zauzima remek-delo Andreje Rice (Andreas Ritzos) „Bogorodica Strasna“ nastala na prelazu iz 15. u 16. vek. Izvedena je besprekornom tehnikom klasične vizantijske tradicije, prefinjenog kolorita. Kompozicija je dopunjena dvema anđelima koji nose instrumente Hristovog stradanja.

Bogorodica

Ikona Svete Katarine, takođe na zlatnoj pozadini, predstavlja mučenicu na tronu, u vladarskoj odeći ovenčanu krunom. Naslikana je sa simbolima stradanja i mučeništva tipičnim za ovu svetiteljku: palmina grančica, točak i krst. Vladarska odora odaje venecijanske uticaje, a kraljevski ogrtač protkan je zlatnim floralnim motivima.

Deo zbirke čini i „Sveti Jovan Preteča“ Konstantina Zanea iz 17. veka i ostvarenje Avesaloma Vujičića „Sveti Luka slika ikonu Bogorodice“ iz 1673. godine.
Pored ikona, kolekciju dopunjavaju ostvarenja najznačajnijih domaćih umetnika 19. i 20. veka. Najlepša svedočanstva slikarstva 19. veka pružaju portreti i kompozicije religioznog karaktera Konstantina Danila, Pavela Đurkovića, Arsenija Teodorovića (Kamenovanje) i Jovana Klajića (Solomonov sud). Monumentalno Raspeće (Golgota) Stevana Aleksića naslikano je 1921. godine. Delo odiše nesrećom i bedom koje aludiraju na posledice Prvog svetskog rata.
Zbirku Sekulić dopunjavaju pejzaži nastali između dva rata od strane Ignjata Joba, Marka Čelebonovića i Jovana Bijelića.
Jedna od zapaženih umetnina je i portret Milana Sekulića, koji je naslikao hrvatski slikar Marino Tartalja tokom boravka u domu Sekulić. Ovo je jedini portret poznatog arhitekte u kolekciji i ujedno jedini portret kolekcionara koji je nastao u njegovom domu.
Milan Sekulić umro je 1970. godine u Beogradu kao jedan od najznačajnijih arhitekata sa ovih prostora. Zaslužan je za oko 200 građevina podignutih u Beogradu, Novom Sadu, Šapcu i Smederevskoj Palanci. Bio je tvorac stare zgrade dnevnog lista Politika, palate Albanija u Beogradu i Banovske palate u Novom Sadu. Pošto nije imao potomke, svoj stan u Uzun Mirkovoj ulici zaveštao je gradu Beogradu 1970. godine.

Pročitajte i  Najveći greh tokom posta: Otac Arsenije objasnio suštinu odricanja

Tekst preuzet sa www.belgradeforartlovers.com 

Inicijalizacija u toku...

POSTAVI ODGOVOR

molimo unesite svoj komentar!
ovdje unesite svoje ime